موازی های متقاطع

..:: یاهو ::..

دیوارهای خانه را که موازی بسازند .. تو که به موازات آن ها حرکت کنی .. می دانی که تنه نخواهی خورد .. و می دانی که وقتی دیواری جلویت سبز می شود .. یک راه خروج از آن برایت گذاشته اند .. اگر ندانی فکر می کنی .. این قانون دنیاست .. که بن بست نداشته باشد .. که تنه نخوری .. که هی تایید بشی ..

اهل خانه که نیستم .. پا می گذارم بیرون .. توی شهر .. جای زیادی که برایم در نظر گرفته نشده .. چند تا برخورد رد مي كنم ..

می دانی؟ .. خسته می شوم از این همه آدم که هر کدام به یک قبله می روند .. وقتی به حرفشان گوش می کنم .. صدایشان کم و زیاد می شود .. هی فکر می کنم با آدم ها هم مثل ۴ عمل اصلی باید دو به دو موازي باشي تا بشنوي .. و هی می بینم که همه متقاطع اند .. و قطع کردن دردناک است .. ( یکی نیست این واو ها رو پاک کنه؟) .. چيزي گم كرده اند انگار ..

کلی که من من و خودم خودم می شنوم .. بر می گردم خانه .. که شاید چیزی جا گذاشته باشم .. و باز یادم هست .. بیرون از خانه ..

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

هفته ی دیگه .. اگه خدا بخواد .. یه سفر می ریم .. مشهد مقدس! .. در پوست خود نمی گنجم!

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

شاید restart شده ام خوب .. ولی نوشتن یا ننوشتن هیچ مساله ی مهمی نیست! .. از نظر خودم

tnx 4 the comments ..

/ 9 نظر / 5 بازدید
نيکو

خوب است گاهی آدم احساس تعلق کند و از داشتن اين احساس نترسد ... نترسد !

نيکو

و خوب تر اين که آدم خودش را اهل ِ يک جا بداند ... اين طور آرامش بيشتر می شود ... معلوم نيست آرامش ِ چه چيزی ... چه کسی . هر کس که زودتر صاحبش شود . البته نه به اين صراحت .

نيکو

هه ! آره ... از بس مقررات همشهری گری رو شرح دادن از اون لبخندهای رو نقابشون داره حالم به هم می خوره ... هنوز خيلی آدم ها وجود دارن که اصلاح نمی شن و يکيش خودِ تو .هه !

فائزه

برای من هم دعا کن.خيييييلی زياد. اين مدت همه اش ميشنوم که دوستان مشهدن و هی دلم ميخواد............

ahmad

edi _shabgardetanha@yahoo.com

خَس

التماس دعـــــــــــــــــــا

آرزو

به امام رضا سلام برسون

مطهره

اونقدر گفتی که من حتی فهمیدم که ... ما ... آدم ها ... چه قدر شبیه هم شدیم... این روزها!