۳:٠٤ ‎ب.ظ ۱٢ اسفند ۱۳۸٧

..:: یاهو ::..

بعضی ها مبتلا به یه جور اکتیویسم ظاهری هستن. می گن که وقت ندارن. ولی فقط می گن. هی از این ور می دون اون ور. یه جوری رفتار می کنن انگار زندگی شون به تو هیچ مربوط نیست و تو نمی فهمی دارن چیکار می کنن. دانای کل تشریف دارن و نیازی به مشورت با امثال تو رو ندارن. وقتشون هدر می ره اگه دو دقیقه به حرفات گوش بدن. با دقت‌. هی برخورد های اداری و لوس می کنن. کلمه های بزرگتر از دهنشون به کار می برن و می گن تو کلا اشتباهی. حساب کتاب هایی می کنن که گیج می شی و بهت می گن تو از اون انواع یک بعدی هستی و یه نسخه ی بیگاری دادن به این و اون برات تجویز می کنن.

 دنیا اونقدرام بزرگ نیست! یه روز به هم می رسیم!

پ.ن : اشتباه نکن! گاهی آدم سر تا پای خودشو به فحش می کشه!

پ.ن ٢ : این کیبورده فارسی نداره! غلطای املایی رو نادیده بگیرین!