15

٤:۳٤ ‎ق.ظ ٤ اسفند ۱۳۸٧

..:: یاهو ::..

شاید در تمام طول عمرت هیچ تقوایی را سخت تر از این نبینی که آدم خودش را به نفهمی بزند! در حالی که شاید شعور و احساس بزرگترین سرمایه هایت باشد آن ها را از روی پالتویت بتکانی و دیوارگونه به احمقانه ترین کاری که باید تحویل دهی بپردازی. حتی دیوارگونه بخندی. هیچ چیز مثل صبر، صحنه های زندگی را در برابرت فرو نمی ریزاند. و هیچ چیز مثل خنده ی از ته دل بچه ها، ته دل آدم را رو نمی آورد و زیر و رو نمی کند. و صحنه ی آخر .. قسم به صبـــــــــح!!!