۱:۳٧ ‎ب.ظ ٢٩ مهر ۱۳۸٥

..:: یاهو ::..

این روزها...

این گونه ام ببین...

فرهادواره ای که تیشه ی خود گم کرده است

فرهادواره ای که قصه ی خود از یاد برده است

این شب ها...

       با ترانه ای مجهول 

          پله پله...

              شبان را

                     تا طلوعی تا فردا 

                                همراهی کرده است

راستی!

کسی یادش می آید؟؟

من چگونه با یک قطره باران شاد می شدم؟؟؟